Sura, molim te. 11 Hud, ajat 69 – 71

1. وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

   I Abrahamu su izaslanici Naši došli da mu donesu radosnu vijest. "Selam!" rekoše. "Selam!" odgovori on, i ubrzo im donese pečeno tele.

   11:69

2. فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

   A kad vidje da ga se ruke njihove ne dotiču, on shvati da su neobični i osjeti strah od njih. "Ne boj se!" rekoše oni, "mi smo Lotovu narodu poslani."

   11:70

3. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

   A žena njegova stajaše tu, nasmija se, i Mi je obradovasmo Izakom, a poslije Izaka Jakovom.

   11:71

Prevod: Rowwad centar za prijevode