Sura, molim te. 11 Hud, ajat 69 – 74

  1. وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَنْ جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

    I Abrahamu su izaslanici Naši došli da mu donesu radosnu vijest. "Selam!" rekoše. "Selam!" odgovori on, i ubrzo im donese pečeno tele.

    11:69

  2. فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

    A kad vidje da ga se ruke njihove ne dotiču, on shvati da su neobični i osjeti strah od njih. "Ne boj se!" rekoše oni, "mi smo Lotovu narodu poslani."

    11:70

  3. وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِنْ وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

    A žena njegova stajaše tu, nasmija se, i Mi je obradovasmo Izakom, a poslije Izaka Jakovom.

    11:71

  4. قَالَتْ يَا وَيْلَتَىٰ أَأَلِدُ وَأَنَا عَجُوزٌ وَهَٰذَا بَعْلِي شَيْخًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عَجِيبٌ

    "Jadna ja," reče, "zar da rodim ovako stara, a i ovaj moj muž je star?! Ovo je, zaista, nešto neobično!"

    11:72

  5. قَالُوا أَتَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ ۖ رَحْمَتُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ ۚ إِنَّهُ حَمِيدٌ مَجِيدٌ

    "Zar se čudiš Allahovoj odredbi?" rekoše oni. "Allahova milost i blagoslovi Njegovi neka su na vama, obitelji vjerovjesnička. Zaista je On hvaljen i slavljen!"

    11:73

  6. فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ وَجَاءَتْهُ الْبُشْرَىٰ يُجَادِلُنَا فِي قَوْمِ لُوطٍ

    I pošto Abrahama minu strah i dođe mu radosna vijest, on poče raspravljati s Nama o narodu Lotovu;

    11:74

Prevod: Rowwad centar za prijevode