Sura, molim te. 43 Ez-Zuhruf (Ukras), ajat 51 – 54

1. وَنَادَىٰ فِرْعَوْنُ فِي قَوْمِهِ قَالَ يَا قَوْمِ أَلَيْسَ لِي مُلْكُ مِصْرَ وَهَٰذِهِ الْأَنْهَارُ تَجْرِي مِنْ تَحْتِي ۖ أَفَلَا تُبْصِرُونَ

   I faraon obznani narodu svome: “O narode moj,” reče on, “zar meni ne pripada vlast u Misiru i ove rijeke koje ispred mene teku – ne vidite li?!”

   43:51

2. أَمْ أَنَا خَيْرٌ مِنْ هَٰذَا الَّذِي هُوَ مَهِينٌ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ

   Svakako sam ja bolji od ovoga bijednika koji jedva razgovijetno govori!

   43:52

3. فَلَوْلَا أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ أَوْ جَاءَ مَعَهُ الْمَلَائِكَةُ مُقْتَرِنِينَ

   Zašto mu nisu stavljene narukvice od zlata, ili zašto zajedno s njim nisu došli anđeli?

   43:53

4. فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطَاعُوهُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

   I on lakoumnim učini narod svoj, pa mu se pokoriše; oni su, doista, bili narod grešni.

   43:54

Prevod: Rowwad centar za prijevode